Hier verzamel ik mijn essays, beschouwingen en persoonlijke stukken.
Over menselijkheid en systeemwereld. Over kwetsbaarheid, verlies, werk, liefde, vaderschap en het leven zoals het zich werkelijk aandient: zelden netjes geordend, vaak gelaagd, soms rauw, soms onverwacht zacht.
Wie liever niet via categorieën maar vanuit gevoel binnenkomt, kan ook verder lezen via beeld.
-
Als leven geen domein is — een paar maanden later
In januari schreef ik dat een mensenleven zich weinig aantrekt van beleidsdomeinen. Inmiddels ligt de Sociale Agenda Flevoland 2026–2031 er. En opvallend veel van die gedachte blijkt daarin terug te komen.
-
Samen afscheid leren
Onze hond Gino wordt oud en zijn levenseinde komt dichterbij. Terwijl onze kinderen ieder op hun eigen manier proberen te begrijpen wat afscheid betekent, zoeken wij als ouders mee. Want hoe leer je kinderen omgaan met verlies als je zelf…
-
Loslaten zonder introductieweek
De één begint aan groep 5, de ander fietst ineens zelf naar de middelbare school. Kinderen krijgen een introductieweek voor hun nieuwe school. Als ouder moet je blijkbaar zonder.
-
Drie tegels breed
Een gehandicaptenparkeerplaats waar je keurig kunt parkeren, maar vervolgens niet uit je auto kunt komen. Soms zit toegankelijkheid niet in ingewikkelde oplossingen. Soms ontbreekt er gewoon drie tegels stoep.
-
Dag Oma
Een afscheid van mijn oma. Over verdriet en dankbaarheid, over een lang leven dat eindigt en over de kleine stukjes van iemand die achterblijven in de mensen die verdergaan.
-
Er woont ineens een brugklasser in mijn kind
Een zachte seizoensfinale over een kind dat naar de brugklas gaat. Over groep 8, puberteit, zomervakantie, loslaten in kleine porties en ouders die ook maar wat doen.
-
De bedelroep van kwart over vijf
Een jonge ransuil in de schemering wordt het perfecte beeld voor hongerige kinderen rond etenstijd. Over bedelroepen, crackers, bijvoeren en ouderschap als vermoeide voedseldienst met liefde in de voorraadkast.
-
Ouderschap is vooral zoeken naar schoenen
Tijdens de avondvierdaagse wordt vertrekken met kinderen een kleine gezinsoperatie: school uit, snel eten, tassen opnieuw vullen, schoenen zoeken en toch proberen op tijd bij het startpunt te staan.
-
De optelsom waar niemand eigenaar van is
Een beschouwing over de stapeling van zorgkosten, eigen bijdragen en versoberingen voor mensen met een beperking of chronische ziekte. Niet één maatregel breekt een bestaan, maar de optelsom ervan.
-
Een voetnoot met wielen
Een kleine brief aan de grote rekensom kreeg een vervolg. De vaste commissie voor Financiën liet weten dat mijn signaal over MRB, gehandicaptentarief en betaalbare mobiliteit is ontvangen en besproken — een kleine voetnoot, maar niet zonder gewicht.