Hier verzamel ik mijn essays, beschouwingen en persoonlijke stukken.
Over menselijkheid en systeemwereld. Over kwetsbaarheid, verlies, werk, liefde, vaderschap en het leven zoals het zich werkelijk aandient: zelden netjes geordend, vaak gelaagd, soms rauw, soms onverwacht zacht.
Wie liever niet via categorieën maar vanuit gevoel binnenkomt, kan ook verder lezen via beeld.
-
Lieve Gino
Bijna veertien jaar geleden begon Gino als een klein wit flespupje. Vandaag laten we hem gaan. Een laatste brief over bijna veertien jaar samen, over zorgen, ouder worden en waarom liefde soms ook betekent dat je iemand loslaat.
-
De geur van zondagmiddag
De geur van soep en gebraden kip bracht me ineens terug naar zondagen van vroeger. Tot ik besefte dat dezelfde middag voor mijn jongste juist een nieuwe herinnering werd.
-
Hoezo heeft de tijd ineens haast?
De klok tikt nog altijd even snel, maar ergens onderweg is de tijd gaan rennen. Over langzame dagen, snelle jaren, een lijf dat soms tot stilstaan dwingt en gewone momenten die ongemerkt herinneringen worden.
-
Je mag best even balen
Kinderen hoeven niet voor iedere teleurstelling beschermd te worden. Soms mogen dingen gewoon even stom zijn. Over verdriet, grenzen, weerbaarheid en leren dat je ook een rotgevoel kunt dragen.
-
Als leven geen domein is — een paar maanden later
In januari schreef ik dat een mensenleven zich weinig aantrekt van beleidsdomeinen. Inmiddels ligt de Sociale Agenda Flevoland 2026–2031 er. En opvallend veel van die gedachte blijkt daarin terug te komen.
-
Samen afscheid leren
Onze hond Gino wordt oud en zijn levenseinde komt dichterbij. Terwijl onze kinderen ieder op hun eigen manier proberen te begrijpen wat afscheid betekent, zoeken wij als ouders mee. Want hoe leer je kinderen omgaan met verlies als je zelf…
-
Loslaten zonder introductieweek
De één begint aan groep 5, de ander fietst ineens zelf naar de middelbare school. Kinderen krijgen een introductieweek voor hun nieuwe school. Als ouder moet je blijkbaar zonder.
-
Drie tegels breed
Een gehandicaptenparkeerplaats waar je keurig kunt parkeren, maar vervolgens niet uit je auto kunt komen. Soms zit toegankelijkheid niet in ingewikkelde oplossingen. Soms ontbreekt er gewoon drie tegels stoep.
-
Dag Oma
Een afscheid van mijn oma. Over verdriet en dankbaarheid, over een lang leven dat eindigt en over de kleine stukjes van iemand die achterblijven in de mensen die verdergaan.
-
Er woont ineens een brugklasser in mijn kind
Een zachte seizoensfinale over een kind dat naar de brugklas gaat. Over groep 8, puberteit, zomervakantie, loslaten in kleine porties en ouders die ook maar wat doen.