Hier verzamel ik mijn essays, beschouwingen en persoonlijke stukken.
Over menselijkheid en systeemwereld. Over kwetsbaarheid, verlies, werk, liefde, vaderschap en het leven zoals het zich werkelijk aandient: zelden netjes geordend, vaak gelaagd, soms rauw, soms onverwacht zacht.
Wie liever niet via categorieën maar vanuit gevoel binnenkomt, kan ook verder lezen via beeld.
-
Wanneer uitvoerbaarheid de mens uit beeld duwt
Wat gebeurt er wanneer een sociaal stelsel niet langer eerst kijkt naar mensen, maar naar wat nog bestuurlijk uitvoerbaar is? Aan de hand van Henk en Annie verkent deze beschouwing hoe vereenvoudiging, vertraging en versobering bij het UWV kunnen schuren…
-
Een kleine brief aan de grote rekensom
Sommige mensen rijden geen dieselbus uit voorkeur, maar omdat hun lichaam weinig andere opties overlaat. Dit essay laat zien hoe beleid rond brandstofprijzen en MRB juist voorbij kan gaan aan wie mobiliteit het minst vrijblijvend beleeft.
-
Wanneer zorgvuldigheid omslaat in bestuurlijke overmoed
Een interne taalgids lijkt klein, maar kan een groot debat losmaken. In deze beschouwing onderzoek ik waar zorgvuldige taal eindigt en bestuurlijke overmoed begint.
-
Lieve Nikan
Sommige dieren wonen niet alleen in een huis, maar worden onderdeel van het huis zelf. Deze brief aan Nikan gaat over afscheid, liefde, waardigheid en de pijn van loslaten wanneer vasthouden niet langer het meest liefdevolle is.
-
Als leven geen domein is
Beleid deelt de werkelijkheid op in domeinen. Het leven zelf doet dat niet. Aan de hand van Henk en Annie onderzoekt dit essay wat er gebeurt wanneer samenhang ontbreekt en mensen projectleider van hun eigen bestaan moeten worden.
-
Tussen twee wolven
Hoe leef je verder wanneer hoop en zwaarte tegelijk aan tafel zitten? In deze persoonlijke reflectie schrijf ik over beperking, innerlijke strijd en de oefening om het donker te erkennen zonder erin te verdwijnen.
-
Door kinderogen bezien
Een eenvoudige vraag bij de botsauto’s legt onverwacht veel bloot. Deze post gaat over rolstoelgebruik, waardigheid en de open blik van een kind dat niet eerst het hulpmiddel zag, maar de mens.
-
Tussen regels en relaties: terug naar de verbondenheid
Dit essay verkent hoe leefwereld en systeemwereld steeds verder uit elkaar zijn gegroeid, en waarom een menselijker samenleving niet begint bij meer regels, maar bij hernieuwde verbondenheid.
-
Ruimte om stil te staan
Wat betekent het wanneer een hulpmiddel niet alleen praktisch is, maar ook iets blootlegt wat je zelf nog nauwelijks onder ogen wilt zien? Deze post gaat over zichtbare beperking, een gehandicaptenparkeerkaart en een stukje gewoon leven dat weer binnen bereik…
-
In stilte veranderde alles
Soms begint een nieuw hoofdstuk niet met groot drama, maar met een klein gebaar dat ineens pijn doet. In dit persoonlijke verhaal schrijf ik over lichamelijke ontregeling, diagnose, verlies van vanzelfsprekendheid en het zoeken naar een nieuwe manier van leven.